Zijn de dingen waarvoor je leeft het sterven van Christus waardig?

Deze tekst, die op de grafsteen van een prediker uit de vorige eeuw staat, houdt mij al enkele jaren bezig.

Stel je Christus voor. In Gethsémané. Badend in het zweet en in het bloed. Zijn hart verscheurd. De angst om tot zonde gemaakt te worden terwijl Zijn rechtvaardige ziel geen zonde kent. Zijn hand uitstekend om de drinkbeker te aanvaarden die Zijn Vader Hem voorhield. Over enkele momenten uitgeleverd. Wreed mishandeld en gekruisigd. Met de toorn van God en de zonde der wereld op Zijn schouders.

Dan weer die vraag: Zijn de dingen waarvoor je leeft het sterven van Christus waardig? Wat is voor Hem de moeite waard om voor te sterven?

In het licht van Gethsémané vervaagt alles. Wat zo belangrijk leek is ineens totaal irrelevant geworden. Als je de lijdende Jezus, in Gethsémané, in Zijn ogen zou kunnen kijken, wat zou je dan zien? Ineens besef je waarom Jakobus zegt dat ons leven als een damp is die er even is, maar zo weer optrekt. En Jesaja, die zegt dat de mens als het gras en de bloemen is. Het gras verdort en de bloem valt af. Alleen God blijft over.

Wat is ons leven? Hoe gaan we om met de tijd die ons is gegeven? Hoe richten we ons leven in? Is dat vooral een kwestie van wilskracht en discipline? Vooral offers brengen? Vooral de juiste activiteiten doen en de zondige en nutteloze activiteiten vermijden? Of ligt dat in de eerste plaats in het wandelen in de juiste gezindheid en de afhankelijkheid van Goddelijke openbaring en zijn de goede werken een gevolg daarvan?

HEERE, maak mij mijn einde bekend en wat de maat van mijn dagen is, zodat ik weet hoe vergankelijk ik ben. Zie, U hebt mijn dagen een handbreed gemaakt en mijn levensduur is voor U als niets.  Ja, ieder mens is niet meer dan een zucht, hoe vast hij ook staat. Sela

Psalm 39:5-6

Koop de tijd uit terwijl de dagen boos zijn

Het vrome vlees denkt meteen aan allerlei activiteiten die je kunt doen. Agenda leegmaken voor God. Tijd effectief indelen. Een uur extra… Een beetje meer… Vooral niet zoveel… Stoppen met… Vanaf nu echt serieus….

Het vrome vlees… Het wil weer aan de slag. Iets doen dat het verschil maakt. Welgevallig zijn voor God. Dat wel. Maar niet welgevallig zijn voor God door Christus (2 Petrus 2:5). Het wil wel heel geestelijk zijn, maar heeft geen liefde voor God, al komt het heel overtuigend over. God liefhebben kan het ook niet, want het vrome vlees haat God. Het wil namelijk zelf net zo heilig zijn als God op eigen kracht. Het is verslaafd aan ‘goede’ en ‘geestelijke’ dingen doen. Maar absoluut geen slaaf van Christus. Integendeel.

Het is absurd en hoogmoedig om te denken dat wij iets kunnen doen dat het sterven van Christus waardig is. Alsof God iets nodig heeft van ons. Welk offer dan ook.

Niet om uw offers zal Ik u straffen, want uw brandoffers houd Ik voortdurend voor ogen.

Toch hoef Ik uit uw huis geen jonge stier te nemen of bokken uit uw kooien, want al de wilde dieren in het woud zijn van Mij, de dieren op duizend bergen.

Ik ken alle vogels van de bergen, het wild van het veld is bij Mij.

Als Ik honger had, Ik zou het u niet zeggen; want van Mij is de wereld en al wat zij bevat.

Zou Ik stierenvlees eten of bokkenbloed drinken?

Psalm 50:8-13

Alles is van God. Ook onze tijd. Hoewel wij Hem mogen dienen met tijd die we gekregen hebben, heeft Hij onze tijd niet nodig. Hij heeft tijd genoeg ;) En kijk eens naar Salomo:

Wie zou echter kracht hebben om voor Hem een huis te bouwen? Voorzeker, de hemel, ja, de allerhoogste hemel, kan Hem niet bevatten! En wie ben ik, dat ik voor Hem een huis zou bouwen, als het niet was om reukoffers voor Zijn aangezicht te brengen?

2 Kronieken 2:6

Hier zien we de koning van Israël opzien in aanbidding en verwondering naar zijn Koning. Wie ben ik? We zouden die vraag kunnen herhalen: Wie ben ik? Als de hemelen God niet kunnen bevatten kan die lege plek in onze agenda die wij Hem aanbieden dat dan wel, als het niet was om reukoffers voor Zijn aangezicht te brengen? Over tijd ‘uitkopen’ gesproken.

De Farizeeërs brachten wellicht veel meer tijd door met lezen en vasten dan de meeste christenen. En toch was het op die manier compleet waardeloos. Wat we doen in ons gedrag, hoe nobel ook, verandert niks aan de binnenkant. We worden niet veranderd door goed gedrag of het maken van de juiste keuzes, we worden van binnenuit veranderd en als gevolg daarvan maken we de juiste keuzes!

Kijk alleen maar eens naar je eigen bekering: Ben je veranderd of tot kennis van God gekomen door je eigen, goede keuzes? Of heeft de Heilige Geest je overtuigd van zonde, gerechtigheid en oordeel (Joh 16:8) en was jouw bekering een antwoord op / gevolg van Zijn werk aan jouw hart?

En word niet aan deze wereld gelijkvormig, maar word veranderd door de vernieuwing van uw gezindheid om te kunnen onderscheiden wat de goede, welbehaaglijke en volmaakte wil van God is.

Romeinen 12:2

Doe eens een stap achteruit en kom in aanbidding. Laat je vervullen met de Geest van wijsheid en openbaring van de kennis van Christus:

opdat de God van onze Heere Jezus Christus, de Vader van de heerlijkheid, u de Geest van wijsheid en van openbaring geeft in het kennen van Hem, namelijk verlichte ogen van uw verstand, om te weten wat de hoop van Zijn roeping is, en wat de rijkdom is van de heerlijkheid van Zijn erfenis in de heiligen, en wat de allesovertreffende grootheid van Zijn kracht is aan ons die geloven, overeenkomstig de werking van de sterkte van Zijn macht, die Hij gewerkt heeft in Christus, toen Hij Hem uit de doden opwekte en aan Zijn rechterhand zette in de hemelse gewesten,

Efeze 1:17-20

Kom in verwondering, in aanbidding. Net als Salomo, David, Paulus, Petrus en vele anderen. In verwondering omdat wat we aan God offeren al van Hem is (onze tijd, ons lichaam, etc.), en we toch met een vrijwillig hart in liefde mogen dienen. Kijk ook maar eens naar de woorden van David:

Van U, HEERE, is de grootheid, de macht, de luister, de kracht en de majesteit. Want alles wat in de hemel en op de aarde is, is van U. Van U, HEERE, is het Koninkrijk, en U hebt Zich verheven tot een Hoofd boven alles. Nu dan, o onze God, wij loven U en prijzen Uw luisterrijke Naam.

Want wie ben ik, en wat is mijn volk, dat wij de kracht zouden hebben om vrijwillig te geven zoals dit? Want van U is alles, en uit Uw hand hebben wij het U gegeven.

Want wij zijn vreemdelingen voor Uw aangezicht en bijwoners, zoals al onze vaderen. Als een schaduw zijn onze dagen op de aarde, en er is geen hoop.

1 Kronieken 29:11-15

Openbaring en aanbidding

Heel kort door de bocht: Die dingen die de dood van Christus waardig zijn vinden we alleen in God Zelf. Richt je blik op Christus en wordt vervuld met de kennis van Wie Hij is.

De beste besteding van je tijd is om op te gaan in de Eeuwige. De Ik Ben.

Vul je leven met onder de indruk zijn van Wie God is. Denk je niet, dat als je vol bent met de Geest van kennis en openbaring en je in aanbidding leeft, dat alle andere dingen dan niet als vanzelfsprekend daaruit voortkomen? Bidden, vasten, lofzingen, het doen van het goede en het nalaten van het kwade?

We zijn namelijk niet gemaakt om onszelf te bewijzen of om God te pleasen. Maar om Hem lief te hebben met heel ons hart, onze ziel, ons verstand en onze kracht. Op Hem zien. En daardoor op Hem gaan lijken.

Wij allen nu, die met onbedekt gezicht de heerlijkheid van de Heere als in een spiegel aanschouwen, worden van gedaante veranderd naar hetzelfde beeld, van heerlijkheid tot heerlijkheid, zoals dit door de Geest van de Heere bewerkt wordt.

2 Korinthe 3:18

Geniet van het Uitzicht. En: neem vooral de tijd ;)

Alle bijbelteksten in deze blog zijn ontleend aan de bijbel in de Herziene Statenvertaling

Heb je een verzoek of wens voor een bepaald onderwerp, voor een van de volgende blogs? Laat het weten via ons contactformulier.